اكلیل كوهی

..: ‏Rosmarinus officinalis :..‏

نام علمی اكلیل كوهی رزمارینوس به معنی شبنم دریا می‌باشد؛ چرا كه زیستگاه طبیعی گیاه بیشتر در نواحی ساحلی است. در یونان باستان اعتقاد بر این بوده ك اكلیل كوهی (رزماری) ذهن و حافظه را تقویت می‌كند و به همین دلیل دانشجویان یونانی در وقت امتحان دادن، تاج گل‌هایی از اكلیل كوهی به دور سر خود می‌پیچیده‌اند. بعدها از اكلیل كوهی برای حفظ خاطره استفاده شد و در تشریفات تدفین، عزاداران شاخه‌هایی از اكلیل كوهی تازه را بر روی مقبره قرار می‌دادند تا شخص متوفی فراموش نشود، در مراسم عروسی این گیاه به علامت وفاداری بوده و شاخه‌هایی از آن در میان دسته گل عروس قرار داده می‌شده است .
ارتباط اكلیل كوهی با سر از همان هنگامی معلوم شد كه گیاه پزشكان برای درمان سردرد، استفاده از آن را آغاز كردند. روغن اكلیل كوهی از قدیم برای درمان نقرس و دردهای عضلانی مورد استفاده قرارا می‌گرفته و یكی از اجزای اصلی داروی معروف «آب مجارستان» را تشكیل می‌داده است. این معجون، زندگی را به الیزابت ملكه مجارستان كه دچار رعشه و فلج دست و پا شده بود، بازگردانید. در طول قرن پانزدهم، مردم شاخه‌هایی از اكلیل كوهی را در منازل خود می‌سوزانیدند تا آنها را از مرگ سیاه (طاعون) حفظ كند؛ همچنین در جنگ جهانی دوم، اكلیل كوهی را به همراه سرو كوهی در بیمارستان‌های فرانسه می‌سوزانیدند، تا از بروز عفونت جلوگیری به عمل بیاید .
در منزل اكلیل كوهی از گیاهانی است كه در طباخی مورد استفاده قرار می‌گیرد. مزه تند آن گوشت گوساله‌ی سرخ شده را خوشمزه و غذای تهیه شده از مرغ و ماهی را لذیذ می‌نماید. این گیاه همراه دیگر سبزی‌ها نیز پخته می‌شود و به مصرف می‌رسد. اكلیل كوهی در تهیه لوازم آرایشی نیز به كار می‌رود و روغن آن یكی از اجزای مواد تقویت كننده و شامپوهای مخصوص موی سر می‌باشد .

زیستگاه طبیعی :
گیاه بومی حوزه مدیترانه است و به طور گسترده در آب و هوای معتدل پرورش داده می‌شود. اكلیل كوهی همچنین به طور خودرو بر روی صخره‌ها و تپه‌های ساحلی مدیترانه به عمل می‌آید .

مشخصات ظاهری :
اكلیل كوهی گیاهی بوته‌ای و همیشه سبز و بسیار معطر می‌باشد. طول آن به یک و نیم متر می‌رسد و شاخه‌های متعدد آن هنگامی كه جوان هستند، نرم و كركدار است. اما با گذشت زمان چوبی و سخت شده و پوست آن فلس مانند و قهوه‌ای مایل به خاكستری می‌شود. برگ‌های گیاه بسیار باریك، شبیه چرم و حالت سنبله را دارند. سطوح رویی برگ‌ها سبز پررنگ و زیر آنها نرم و خاكستری كم‌رنگ می‌باشد. وقتی كه برگ‌ها به هم مالیده شوند، عطری بسیار قوی از آنها متصاعد می‌شود كه بوی كافور و كمی هم بویی شبیه كاج می‌دهد. از اوایل بهار تا اوایل تابستان گل‌های دو لپه‌ای آبی و كم‌رنگ به صورت خوشه‌ای از انتهای ساقه‌های اكلیل كوهی ظاهر می‌شوند .