ماجرای گم شدن جنازه مادربزرگ پرستو صالحی

گویا ندانم كاری های بیمارستان ها سر آن ندارد كه پایان یابد و برای برخی از مراكز درمانی، بی مبالاتی، نسخه ای است كه برای زنده و مرده به یكسان می پیچند.

چندی پیش، خبری منتشر شد كه حاكی از زنده شدن یك مرده(!) در سردخانه بیمارستان بود.

در واقع پزشكان آن بیمارستان، شخص زنده ای را به عنوان متوفی معرفی و او را راهی سردخانه كرده بودند و اگر آن ''مرده ی زنده'' شانس نمی آورد و كمی دیرتر به هوش می آمد، خود را درون قبر می دید. (راستی تاكنون چند نفر به خاطر بی مبالاتی بیمارستان ها در قبر به هوش آمده و از وحشت، همانجا مرده اند؟!)

حادثه پنجم اسفند بیمارستان الغدیر تهران نیز یكی از نمونه های بارز بی مبالاتی بسیاری از بیمارستان هاست كه دست بر قضا درباره یكی از نزدیكان یك هنرپیشه تلویزیونی رخ داد.

پرستو صالحی بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون، در این باره به خبرنگار عصرایران (asriran.com)، گفت: روز دوم اسفند ماه، مادربزرگم در راه انتقال به بیمارستان الغدیر توسط اورژانس، فوت كرد و به سردخانه این بیمارستان منتقل شد.

بازیگر سریال ''زیر آسمان شهر''، افزود: پسر آن مرحومه كه سالهاست در آمریكا زندگی می كند، پس از اطلاع از فوت مادرش، از ما خواست كه جنازه را دفن نكنیم تا او از آمریكا بیاید و برای آخرین بار مادرش را ببیند. ما نیز به همین خاطر، مراسم تدفین را سه روز به تاخیر انداختیم تا اینكه او از آمریكا بازگشت.

صالحی گفت: در روز پنجم اسفند، در حالی كه تشییع كنندگان در مقابل بیمارستان و تعدادی هم در بهشت زهرا بودند، در كمال شگفتی بیمارستان به ما اعلام كرد كه جنازه متوفی شما گم شده است!

وی گفت: پس از این اتفاق عجیب، من كه در بهشت زهرا بودم به همراه تعداد دیگری از بازماندگان به بخش رایانه بهشت زهرا مراجعه كردیم و متوجه شدیم كه در همان روز، جسد دیگری از همان بیمارستان به بهشت زهرا منتقل و دفن شده است كه با بررسی های بیشتر و مشاهده جنازه ای كه در سردخانه بیمارستان الغدیر وجود داشت، مشخص شد كه جنازه مادربزرگ مرا به جای زن دیگری تحویل بازماندگان او داده اند و تاثرانگیز آنكه خانواده آن متوفی، در هیچكدام از مراحل غسل و كفن و دفن، حتی یك بار نیز به چهره متوفی نگاه نكرده بودند كه متوجه اشتباه صورت گرفته شوند.

صالحی كه به شدت از این اتفاق متاثر بود ادامه داد: آن روز، تمام وقت ما صرف پیدا كردن قبر مادربزرگمان و كسب اجازه قضایی برای نبش قبر و انتقال او به قبری كه از پیش خریداری كرده بودیم شد.

وی گفت: من، این ماجرا را صرفا به خاطر احساسات خودم رسانه ای نمی كنم بلكه می خواهم با انتشار این خبر، تلنگری به وجدان مسوولان بخش درمانی كشور زده شود كه این گونه با عواطف مردم بازی نكنند و بدانند كه اگر كمی هم دقت نظر و وجدان كاری داشته باشند جای دوری نمی رود