گفتگو با آناهیتا نعمتی

آناهیتا نعمتی : اشتباهات گذشته را تكرار نمی‌كنم

آناهیتا نعمتی را اولین بار در نقش كوتاهی از فیلم «هیوا»ی مرحوم ملاقلی‌پور دیدیم.

بعد از آن این بازیگر یكی از نقش‌های اصلی سریال «مسافر» به كارگردانی سیروس مقدم را بازی كرد و شاید هنوز هم عده‌ای او را در نقش خانم دكتر این سریال به خاطر می‌آورند.

نعمتی بعد از آن دیگر در تلویزیون ظاهر نشد و البته این سال‌ها حضور او در سینما هم كمرنگ بود. خودش می‌گوید بعضی از انتخاب‌های نادرست كه از بی‌تجربگی‌اش ناشی می‌شد باعث دور شدن او از مسیر درست بازیگری‌اش شده است.

اما نعمتی این روزها یكی از مشرقی‌های «پارك وی» به كارگردانی فریدون جیرانی است.یك مشرقی كه هرچند حضور نسبتاً كمرنگی در فیلم دارد اما وجه مشترك او با دیگر مشرقی‌ها، متفاوت بودن این كاراكتر است. او «پارك وی» را شروعی دوباره برای خود می‌داند. گفت‌وگویی را كه به بهانه اكران این فیلم انجام شده در زیر می‌خوانید.

شما با بازی در فیلم «هیوا» كار مرحوم ملاقلی‌پور پا به عرصه سینما گذاشتید، این ورود می‌توانست نویدبخش یك حضور سنجیده در سینما باشد، اما انتخاب‌های بعدی شما چندان نشانی از وسواس در خود نداشت، چرا این اتفاق افتاد؟
- كاملاً موافقم كه حضور در فیلم «هیوا» كار مرحوم ملاقلی‌پور برای شروع كار یك بازیگر اتفاق مهمی محسوب می‌شود؛ اتفاقی كه در كارنامه بازیگری من كمتر تكرار شد. یك گروه حرفه‌ای در شرایطی بسیار سخت دور هم جمع شدند و با همدلی و با برنامه‌ریزی‌ بسیار دقیق و یك نوشته منسجم، توانستند یك اثر ماندگار در گونه سینمایی دفاع مقدس پدید آورند.

اتفاقاً بعد از اتمام این فیلم دلم می‌خواست در یك كار خوب حضور داشته باشم و با فیلمنامه‌هایی كه به دستم می‌رسید با سخت‌گیری زیادی برخورد می‌كردم. برایم سخت بود بعد از یك شروع خوب به هر پیشنهادی جواب مثبت بدهم اما نگرش مردسالارانه سینمای ایران در فیلمنامه‌نویسی و سقف داستان‌پردازی در آن رسیدن به این آمال را برایم سخت می‌كرد به‌طوری كه مجبور شدم از میان فیلمنامه‌های رسیده بالاخره یكی را انتخاب كنم.

بنابراین وقتی به من پیشنهاد بازی در فیلم «دلباخته» كه نقش روبه‌روی آن را «فریبرز عرب‌نیا» بازی می‌كرد را دادند پذیرفتم. كه به نظرم فیلم بدی هم محسوب نمی‌شود.

یعنی قبول ندارید كه در این سال‌ها چند انتخاب بد داشته‌اید؟ مثلاً چرا شما باید در فیلم زیر استاندارد و ضعیفی مثل «شغال» بازی می‌كردید؟
- فكر می‌كنم در سؤال قبلی جواب سؤال شما را دادم. اما بخشی از این انتخاب‌های بد، به بی‌تجربگی و نداشتن یك مشاور خوب در كنارم بر‌می‌گردد كه قبول دارم. متاسفانه ما بازیگرها بر خلاف آن‌چه در حیطه بازیگری در تمام جهان متداول هست همه كارها و انتخاب‌ها را به‌تنهایی انجام می‌دهیم و هم‌فكر و مشاوری نداریم كه ما را راهنمایی كند.


بازی در برخی از فیلم‌ها را قبول می‌كنیم و در نگاه اول احساس می‌كنیم كه نتیجه آن خوب خواهد بود اما وقتی روی پرده می‌رود تازه می‌فهمیم كه اشتباه كرده‌ایم. در حالی كه اگر مشاور خوبی كنارت باشد لازم نیست همه چیز را تجربه كنی و با آزمون و خطا به این نتیجه برسی.

شما در تلویزیون هم با سریال پر‌مخاطب «مسافر» به تماشاگران تلویزیونی معرفی شدید، اما در مقطعی چند ساله در تلویزیون هم حضور كمرنگی داشتید. آیا پیشنهادها قابل توجه نبود؟ یا نمی‌خواستید به عنوان بازیگر تلویزیونی به تماشاگر معرفی شوید؟
- تلویزیون، بازیگر خودش را می‌خواهد و چندان موافق نیستم كه بازیگر سینما در تلویزیون و بازیگر تلویزیون در سینما حضور داشته باشد. اما از آن‌جا كه حجم تولیدات سینمای ایران به اندازه‌ای نیست كه بازیگر بتواند در طول سال به‌طور مداوم كار داشته باشد، بنابراین ناچار می‌شود كه در برخی سریال‌های تلویزیونی بازی كند. به نظر من هم سریال «مسافر» بسیار موفق بود و برای من هم تجربه‌ای گرانقدر...

شما در «پارك وی» كه این روزها روی اكران است نقش سیمین مشرقی را دارید. همیشه مشرقی‌های فیلم‌های جیرانی آدم‌های تاثیرگذاری در پیشبرد داستان بوده‌اند، اما سیمین مشرقی در «پارك وی» حضوری كمرنگ‌تر از بقیه مشرقی‌های فیلم‌های جیرانی دارد. چرا سیمین باید مشرقی این فیلم باشد؟
- دقیقاً همین‌طور است. مشرقی‌های جیرانی همیشه آدم‌های محوری بودند كه اتفاق‌های سینمای این كارگردان را سبب می‌شوند. در اینجا هم اگرچه بر خلاف دیگر آثار جیرانی، مشرقی در سایه است، اما كاراكتر تاثیرگذارش در ذهن تماشاگر می‌ماند. ولی مهم‌ترین دلیل برای این‌كه سیمین به عنوان مشرقی فیلم «پارك‌وی» انتخاب شد این است كه همیشه در فیلم‌های جیرانی «مشرقی» شخصیتی است كه آگاهانه عمل می‌كند.

بنابراین این عقلانیت نه در كوهیار هدایت بود نه رها روانبخش. بلكه عاقل فیلم كه ماجرا را درست‌تر می‌بیند «سیمین مشرقی» است؛ روان‌شناسی كه زن دوم یك مرد الكلی دائم‌الخمر و بی‌هدفی است كه خیلی بهتر از بقیه می‌‌فهمد و حتی نادختری‌اش را هم دوست دارد و كوشش می‌كند به او نزدیك شود. در پایان ماجرا هم او است كه تحلیلی از این دیوانگی به دست می‌دهد.

به این جهت مشرقی این فیلم با همه كارهای جیرانی متفاوت است و خوشحالم كه این تفاوت با بازی من متجلی شده.

نكته جالب در مورد این شخصیت روان‌شناس بودن اوست. چرا این روان‌شناس متوجه بیماری آشكار كوهیار و مادرش نمی‌شود؟
- اگر دقیق به فیلم نگاه كرده باشید در سكانس رستوران، سیمین به همسرش می‌گوید كه رفتار كوهیار طبیعی نیست. اما پدر خانواده كه مثل همیشه مست است از این تذكر همسرش به سادگی می‌گذرد و می‌گوید: «همه ما یك دیوانگی‌هایی داریم دست از این فروید‌بازیت بردار...» در سكانس بیمارستان هم پدر با پشیمانی به سیمین می‌گوید: «تو به من گفتی اما من مست نفهمیدم»...

در جایی گفته بودید «پارك وی» برایتان شروعی دوباره است، چرا؟ آیا اسم كارگردانی همچون فریدون جیرانی باعث این اتفاق است؟
- استاد جیرانی از معدود كارگردانان سینمای ایران است كه آثارش بسیار متكی بر بازیگر است و برای این‌كه بازیگر بتواند به نقش نزدیك شود و بازی خوبی ارائه دهد وسواس‌های عجیب و غریب اما شیرینی دارد. اگر كمی هم در آثار او تأمل كنید متوجه خواهید شد كه كمتر اتفاق افتاده كه بازیگری در ساخته‌های فریدون جیرانی بازی بدی داشته باشد.

بنابراین بعد از این‌كه پیشنهاد بازی در فیلم «پارك‌وی» به من شد؛ با كمال میل پذیرفتم و تمام تلاشم این بود كه از این فرصت مغتنم نهایت استفاده را كنم. اما در مجموع فیلم «پارك‌وی» را اثری قابل دفاع می‌دانم و به نظرم كاری بسیار خوب در سینمای ایران محسوب می‌شود.

اما در «پارك وی» نقش و بازی متفاوتی دارید، این فرصتی است كه می‌تواند باعث تداوم چنین حضوری در سینما برایتان شود. در انتخاب‌های بعدی‌تان چه نكاتی را لحاظ می‌كنید؟
- بعد از بازی در فیلم فریدون جیرانی در حالی كه پیشنهاد بازی در دو سریال و یك فیلم سینمایی برای نقش یك داشتم اما ترجیح دادم در فیلم «زن دوم» با سیروس الوند همكاری كنم. همزمان با این فیلم بازی در یك سریال تاریخی با نام «كلاه پهلوی» به كارگردانی ضیاء‌الدین دری را قبول كردم كه به نظرم با این دو كار موقعیت خوبی را برای خودم به‌وجود آوردم.

«پارك وی» بر خلاف زمان ساختش در موقع اكران فیلم پر‌حاشیه‌ای از كار درآمد؛ به‌خصوص این‌كه برخی از بازیگران به كارگردان معترض شدند. شما تجربه كار با جیرانی را چگونه ارزیابی می‌كنید؟
- این حاشیه‌ها در اكثر كارهای سینمایی است و این به شرایط و موقعیت سینمای ایران بر‌می‌گردد بنابراین خیلی از این حاشیه‌ها اجتناب‌ناپذیر است. اما برای من تجربه كار در كنار جیرانی بسیار لذت‌بخش بود. او به دلیل وسواس‌هایی كه در كارگردانی دارد قبل از گرفتن هر پلان‌ها صحبت‌های زیادی با بازیگر می‌كرد و می‌گفت كه چه می‌خواهد. اگر دقیقاً آن چیزی كه می‌خواست توسط بازیگر درست اجرا نمی‌شد محال بود به راحتی بگذرد.

حتی برخی روزها به دلایل مختلف وقتی بازیگری نمی‌توانست ذهنیت او را درست اجرا كند جیرانی آن روز را تعطیل می‌كرد و با قاطعیت می‌گفت باید نقش چه به لحاظ ظاهری و چه باطنی برای بازیگر ملموس شود تا او بتواند آن را درست اجرا كند. در نگاه كارگردان ظرایفی وجود داشت كه من در دیگر كارگردانانی كه با آنها كار كردم، كمتر دیدم.

این روزها سریال «پول كثیف» از شما روی آنتن است. گویا در این مجموعه نقش زنی اغواگر را ایفا می‌كنید كه به نوعی تجربه تازه‌ای در كارنامه شماست.
- این سریال سه سال پیش ساخته شده و به دلایلی شخصی ترجیح می‌دهم درباره آن صحبت نكنم.

اخیراً در «زن دوم» به كارگردانی سیروس الوند هم حضور داشتید، در این فیلم چه نقشی دارید؟
- در این فیلم نقش همسر اول محمد‌رضا فروتن را بازی می‌كنم و برایم بازی در این فیلم، آن هم با حضور كارگردانی با تجربه به نام سیروس الوند و همچنین بازی در كنار نیكی كریمی و محمد‌رضا فروتن بسیار دلنشین و مثمرثمر بود.

و سریال تاریخی «كلاه پهلوی». ایفای نقش در یك سریال تاریخی چه‌طور تجربه‌ای بود؟
- در این سریال نقش زرین تاج كه یك فمینیست دو‌آتشه است را بازی كردم. كار در این سریال آن هم با كارگردانی كه سابقه ساخت سریالی چون كیف انگلیسی را در كارنامه‌اش دارد پر از تجربه و درس بود. در این سریال كه یك كار عظیم و به نوعی بیگ پروداكشن است بازیگران متعدد و حرفه‌ای زیادی بازی می‌كنند و به نظرم سریال «كلاه ‌پهلوی» از كارهای ماندگار در تلویزیون خواهد شد.