قدرت اعتیادآوری: نمی توان ثابت كرد كه فنی سیكلیدین وابستگی جسمی ایجاد می كند. برخی از استفاده كنندگان از نظر روانی به این دارو وابسته می شوند و نسبت به اثرات آن تحمل پیدا می كنند.
نحوه مصرف: به صورت دود، یا قرص و ندرتاً به صورت آمپول مصرف می گردد.
استفاده های مجاز: اگر چه زمانی به عنوان یك بی حس كننده مصرف می شد اما دیگر مصرف پزشكی ندارد. تنها مصرف قانونی آن در حال حاضر در طب گیاهی است. تأثیرات فن سیكلیدین بر رفتار، آن را به یكی از خطرناكترین داروهای غیرمجاز تبدیل كرده است.
تأثیرات موقت: فن سیكلیدین به مقدار كم ایجاد اضطراب و افسردگی می كند. هماهنگی نطق و حركت بهم می خورد. تفكر و تمركز مختل می شوند. توهم و رفتار خشونت آمیز بوجود می آورد. دیگر اثرات آن شامل افزایش خون و ضربان قلب، گشاد شدن مردمك، خشكی دهان، لرز، كرختی و كاهش شدید حساسیت نسبت به درد است. خصوصیت كاهش شدید درد، كنترل رفتار پرخاشگرانه و خشونت بار شخص را دشوار می كند. لرز، استفراغ، ضعف و سفتی عضلات نیز ایجاد می شوند. مصرف مقدار بیشتر موجب كما، خواب آلودگی و كند ذهنی میشود. دوره بهبودی معمولاً طولانی است و با دوره های متناوبی از خواب و بیداری و بعد از توقف حافظه همراه می باشد.
تأثیرات طولانی مدت و خطرات آن: مصرف مكرر فن سیكلیدین منجر به پارانویا، توهمات شنوایی، رفتار خشونت آمیز، اضطراب و افسردگی شدید میشود. مصرف كننده در حالت افسردگی ممكن است بدنبال مصرف زیاد این دارو تمایل به خودكشی پیدا كند. كسانی كه این ماده را زیاد مصرف می كنند دچار آسیب مغزی و توقف حافظه، عدم توانایی در تعیین جهت و اختلالات بینایی خواهد شد.
نشانه های سوء مصرف: مصرف كنندگان این دارو ظاهراً مست به نظر می رسند. رفتار خصمانه یا خشونت بار و نوسان رفتار با دوره هایی از افسردگی در مصرف كنندگان افراطی شایع تر است.
تداخل دارویی: این دارو می تواند مانع از اعمال اثرات داروهای آنتی كولینرژیك و نیز مسددهای گیرنده بتا و داروهای ضدفشارخون بشود.