پیامبر امّی دربیان حضرت استاد سید داوود موسوی

هو


"ام" به معنای مصدر وقطب شی یا فرد یا عال‍َم است كه در هر جمعی چه جماد ،چه نبات ،چه حیوان و چه انسان و یا موجودات مجّرد عقلی و یا كل كائنات مركزو قطب و مصدر آنها واقع می شود.و چون شخص رسول امّی صلی الله علیه واله وسلم اكمل از انسان ها و اولیا و انبیاء و ملائكه می باشند مصدر و قطب صدور علوم و اطلاعات آنها می باشند ،كه مصدر به معنای بكر و تازه و دست نخورده است وتمام مشتقات هركدام به زبانی ذكر آن مصدر می نمایند ولی هیچكدام اونیستندو او همه آن مصادر می باشد.او"امّ " آنهاست و امّ یعنی زبان گویای تمام مشتقات ،لذا تمام صاحبان علم از علوم عقلی و نقلی در نزد ایشان "امّی "اندو ایشان "امّ"آنهاست.و همین كه ایشان هیچ استادی برای خواندن و نوشتن نداشتند دلیل مدعای ماست و گرنه ایشان "امّ عالمین" نمی توانستند باشند.لذا امّی ذو وجهین است كه هم معنای كمال و هم معنای ناقص می دهد مثل كلمه المرید كه هم فاعل است و هم تابع آن .


نام نكویش احمد است در آسمان معرفت

محمود در نزد ملیك آن قاصد عالی صفت


امّی گرش خوانی بدان ای عالم اهل زمین

امّی اهل العالمین امّ الكتاب است آن امین